Менің атам Абдурахманов Сағидулла 1942 жылдың 29 қыркүйегінде Ленинград облысы, Мтищев ауданы, Гайталов деревнясында Социалистік Отанын қорғауда, әскери антқа адалдығымен ерлік пен қаһармандығын көрсетіп, жау әскерімен шайқаста қаза табады. Менің әкем Абдурахманов Канапия өле-өлгенше өз әкесін "соғыстан келеді" деп күтіп, 84 жасында өмірден өтті. Апам Абдурахманова Камал күйеуін соғыстан 57 жыл күтіп өтті. Себебі әскерден келген үшбу хат-қара қағазға сенбеген. Өйткені өлді деп келген қарақағаздан кейін 10,20,30,40, 50 жыл өтсе де жауынгерлердің кейбіреуі тірі оралып жатқан. Апам менен әкемнің ойлары соғыс біткен соң шетелге кетіп, отбасылы болған шығар деген жақсы ой еді.